Damarda Plak Nasıl Geçer?
Bazen hayat, bir plaktan fırlayan ve her an tekrar eden bir şarkıya dönüşüyor. Aynı notalar, aynı döngüler… Tekrar tekrar çalıyor, ama her seferinde biraz daha fazla yoruluyorsun. Kayseri’nin dar sokaklarında yürürken, bazen bu plak takılıyor ve zamanla içinde biriken o duygular birikir. Damarda plak nasıl geçer, diye sordum kendime, ama belki de cevabı bulmak için önce bu plak nasıl takılır, onu anlamak lazım.
O An: Hayatımın Plak Anı
Bir akşam, Kayseri’nin o karanlık ve hafif soğuk akşamlarından biriydi. Bir kafede oturuyor, çayımı yudumluyordum. O sırada, bir dostumun uzun zamandır görmediğim bir mesajı düşüyor telefonuma. “Hadi bir ara buluşalım, seni özledim.” Cevap vermekte biraz tereddüt ettim. Ne yazık ki, aradan geçen zaman, ilişkileri ince ince yerinden söküp, sonra da sessizce kaybolmasına neden oluyordu. Bu yüzden, ‘bu kadar zaman sonra’ demek için biraz düşündüm. Ama işte, bir an var ya, hani bir şey seni aniden harekete geçirir, işte o an, cevap vermek gerektiğini hissettim.
Hemen yazdım: “Bugün seni görmek isterim. Ne zaman müsaitsin?” Bir cevap aldım. “Gelirsen, eski şarkılarımızı dinleriz. Ne dersin?”
Bana sorarsanız, bu öneri bıçak gibi kesildi. Eski şarkılar… Onlar hep bir plaktı, tıpkı damarda takılı kalan bir plak gibi. Bir taraftan da düşündüm, “Hayatın temposu zaten o kadar hızlı ki, eski şarkılara, eski duygulara ne gerek var?” Ama bir yandan da, içimde bir yerlerde, o eski duyguları bir araya getirmek istemek vardı.
Geçmişi Yeniden Dinlemek
Kafede buluştuk. Birbirimize uzunca bakmak, adeta geçmişi ölçüp tartmak gibiydi. Oturduk, birer çay söyledik, ve o eski şarkılar çalmaya başladı. İşte o an, o şarkılarla birlikte damarda plak geçmeye başladı. Yavaşça, hem de ne kadar içimde biriktirdiğim tüm o eski duygular, geçmişin hatıraları canlanmaya başladı.
Sanki zaman hiç geçmemiş gibiydi. Ama o eski plak takılmaya başladığında, işte o zaman bir şeyler değişmeye başlamıştı. Kalbimde bir yerlerde eski bir kırgınlık vardı, bu plak orada bir yerde takılıp kalmıştı. Her ne kadar yeni bir sayfa açmış olsam da, geçmişin yansımaları önümdeydi. Zihnimde eski anılar bir film gibi geçiyordu: Geleceğe dair umutlar, başaramadığımız hayaller, o hatalar… Bir zamanlar değerli olan ama şimdi sadece “geçmiş” kalan her şey.
Ama o anda fark ettim ki, damarda plak geçmediğinde, insanın kalbinde, her şey birbirine karışıyor. Duygular, kararlar, geçmişin yükü… İnsan biraz da bu yüzden sabahları kalktığında, aynı şarkının tekrar çaldığını hisseder. Tekrar çalan şarkı, bazen çok acı verir. Ama bazen, geçmişi sadece kabul etmek gerekebilir.
Hayal Kırıklığı: Plak Takıldığında
Düşünsene, yıllar sonra eski bir arkadaşla buluşuyorsun ve her şey yeniden gözlerinin önünde canlanıyor. Bir yanda eski günler, diğer yanda o eski yaralar… Damarda plak nasıl geçer? diye sordum ya, işte o an fark ettim ki, bazı yaralar geçmiyor. Ya da belki de geçiyor ama biz onlara yeniden dokunduğumuzda, tekrar canlanıyorlar.
Bazen hayat, çok uzun süredir koyduğumuz o eski şarkıları tekrar çalmaya başlar. Ama damarda plak takıldığında, her şey bulanıklaşır. Anılar birikmiştir, kelimeler birbirini takip eder, ama hiçbir şey eskisi gibi net değildir. “Geçmişte kalması gereken” şeyler, tekrar geri gelir ve işte o noktada bir hayal kırıklığına uğrarsın.
Çünkü o eski şarkıyı dinlerken, “Bunu bitirdik, artık geçmişte kaldı!” diye düşünürsün. Ama hayat, tıpkı bir plak gibi, geçmişi yeniden çalmaya karar verir. O eski şarkı, belki de senin ona hazırlıklı olmadığın anlarda tekrar takılır.
Yeni Bir Melodi: Umut
Ama sonra fark ettim… Belki de damarda plak geçmek için eski şarkıları bırakmak gerekiyor. Geçmişi tekrar dinleyerek, tüm duygularla yüzleşmek elbette önemli. Ama bir noktada durmak, geçmişi yalnızca görmek ve o duyguları kabullenmek gerek. Ve bazen, eski şarkıların takılmasının tek çözümü, yeni bir melodi yaratmaktan geçiyor. Geçmişin etkisinden sıyrılıp, yeni bir şarkı bulmak… Bu, belki de damarda plak geçirebilmenin en sağlıklı yolu.
O gün kafede otururken, o eski şarkıları dinlemek, içimi dökmek güzeldi. Ama fark ettim ki, geçmişi kabul etmek ve ileriye doğru bir adım atmak, asıl çözümmüş. Hayat, damarda takılı kalan plaklarla değil, yeni melodilerle ilerliyor.
Sonuç: Geçmişi Kabullenmek, Plakların Takılmasını Engellemek
Bugün, damarda plak nasıl geçer sorusunun cevabını biraz daha net buldum. Bazen eski şarkıları dinleyip, geçmişin duygularıyla yüzleşmek gerekiyor. Ama sonrasında, yeni bir şarkı çalmaya başlamak… Geçmişin yükünden sıyrılmak, yeniliğe açık olmak, belki de en önemli şey. Geçmişin takılan plakları, kalbinde bırakmak, geleceğin müziğiyle ilerlemek gerek.