Gaziantep ile Kilis Arası: Yolculuk ve Duyguların Peşinden
(Bir Genç Yetişkinin Yolda Bulduğu Umut ve Hayal Kırıklığı)
—
Bazen bir yolculuk, sadece iki nokta arasındaki mesafeden çok daha fazlası olur. Bu yazı, Gaziantep ile Kilis arasındaki mesafeyi soran birinin sorusuna cevap vermek için başlamadı. Hayır, bu yazı, yolculuk yapmanın kendisiyle ilgili bir hikaye… Yolda, zihin ve kalp arasındaki mesafeyi keşfettiğim bir anı anlatıyor.
İki Şehir, Bir Hikaye: Gaziantep’ten Kilis’e
Yolda olmak… İlk başta her şey sıradan görünse de, bir an gelir ki o yol, beklediğinden farklı bir şey ifade etmeye başlar. Gaziantep ile Kilis arasındaki mesafeyi kimse tam olarak bilmez, aslında bu mesafe, her yolculukta değişir. Birisi, o yolu birkaç saat içinde alabilir; bir diğeri ise saatlerce kaybolmuş gibi hissedebilir. Benim için bu mesafe bir anıydı, bir kırılma noktasının başlangıcıydı. O yüzden bu yolu, kilometrelerden çok daha fazla şey ifade etti.
Yola çıkarken ne düşündüğümü hatırlıyorum: “Gaziantep’ten Kilis’e kadar sadece kaç saat?” Bu, kafamda basit bir soruydu, ama kalbimde bir şeyler uyandı. Geçtiğimiz birkaç hafta boyunca bir şeyler eksikti. Kayseri’nin sakinliğinde, gençliğimin sancılarını taşıyan bir his vardı. Bazen bir şehir, insanı iyileştirir; bazen de bir şehir, kişiyi daha da yalnızlaştırır. Gaziantep’ten Kilis’e doğru çıktığım bu yolculuk, bir kaçış gibiydi, ama aslında içimdeki boşluğu daha da derinleştiren bir yolculuktu.
—
Bir Başka Başlangıç: Yolda Gözlerim
Birçok insan için, bir yolculuğun anlamı sadece varış noktasına ulaşmaktır. Ama ben, bir yolculuk yaparken her zaman o anı, zamanı ve anlık duygularımı derinden hissederim. Yolda gözlerim dışarıda, her kilometreyi geçerken sanki zamanın ne kadar hızlı geçtiğini fark ettim. Gaziantep’in sokaklarından, Kilis’in sessizliğine doğru ilerlerken içimdeki o boşluk biraz daha derinleşti.
İlk durakta bir çay içmeye karar verdim. Yolda, insanların yaşadığı kasaba ve köyleri gördüm, her birinin gözlerinde bir yaşam mücadelesi vardı. İçimden bir ses, “Bütün bu insanlar bir yerlere gidiyor, bir şeylere varmaya çalışıyor ama nereye?” diye düşündürttü. Zihnimde bir soru daha belirdi: “Hayatın anlamı bu kadar kısa ve yorucu mu? Bu kadar koşturmak, bu kadar çaba… Sonunda ne olacak?”
O çayı içerken, bir an sessizleşip gözlerimi kapattım. Hayatımın en büyük hayal kırıklıklarından birine denk gelmiştim ve ne yazık ki o an o boşluk, içimde daha da büyüdü. Gaziantep-Kilis arası mesafe, aslında sadece fiziksel değil, duygusal bir mesafeydi. Bunu yeni fark ettim.
—
Yolculuk Sadece Fiziksel Değildir: İçsel Bir Keşif
İçsel bir yolculuğa çıktığımı fark ettiğimde, Gaziantep ile Kilis arasındaki mesafenin ne kadar önemsiz olduğunu anladım. Her km’de, kendime biraz daha yaklaşıyordum. Ne yazık ki, çoğu zaman insan kaybolduğunda, kaybolduğunu fark etmiyor. Ama ben, her kilometreyi geçerken, biraz daha kaybolduğumu fark ediyordum. Bu yolculuğun başında, çok da anlam ifade etmeyen, sıradan bir yolculuk olarak düşündüğüm bu mesafe, şimdi bana çok daha fazlasını anlatıyordu.
Yola çıkarken, aslında içimde bir şeylerin değişmesini istemiştim. Ne yazık ki, yolculuk yaparak bir şeyleri değiştirebileceğimi sanmıştım. Fakat, hayatın gerçekleri bazen acımasız olur. O anda düşündüm: “Kilis’e ne zaman varırım?” Ama aslında sormam gereken soru başka bir şeydi: “Beni, benle birlikte bu yolculuk ne zaman bitirecek?”
—
Bir Adım Atmak: Heyecan ve Umut
Saatler geçtikçe, içimdeki o boşluğu biraz daha doldurduğumu hissediyordum. Her şeyin bir anlamı vardı. Belki de bu yolculuğun amacı, sadece kendimle yüzleşmekti. O kadar yol aldım, o kadar kafa karışıklığına girdim ki, sonunda varış noktasına ulaşmak istediğimde, aslında o noktanın ne olduğunu tam olarak bilemedim. Fakat, bir şey kesin olarak değişmişti: O yolculukla birlikte bir şeyler kabuk değiştirmişti, kalbimde yeni bir umut doğmuştu.
Kilis’e varırken, biraz daha derin bir nefes aldım. Yağmur başlamıştı ve o an, hayatın bana verdiği tüm o zorlayıcı duyguların ardında, yeni bir umut ışığı yanmaya başlamıştı. “Bütün bu yolda, biraz daha farklı bir insan oldum,” diye düşündüm. Yola çıkarkenki o yalnızlık hissim, yerini bir tür kabullenmeye bırakmıştı. Yola çıkmanın aslında bir anlamı vardı. Yolda kaybolmak, bazen bulunduğumuz yeri ve kendimizi anlamamıza neden olur.
—
Sonunda Kilis’e Varış: Yolu Tamamlama ve Kapanış
Yolculuk bitmişti, fakat ben hala yolda devam ediyordum. Kilis’e adım attığımda, her şey durdu. Zihnimde binlerce düşünce vardı. O an, zamanın ne kadar hızla geçebileceğini fark ettim. Bir an durup, içimdeki değişim ve hayal kırıklığına bakarken, aynı zamanda içimde bir umut vardı. Biraz önce hissettiğim boşluk, yerini bir tür huzura bırakmıştı.
Kilis’in küçük, sakin sokaklarında yürürken, Gaziantep ile Kilis arasındaki mesafeyi artık sorgulamıyordum. Mesafe sadece bir sayıydı; ama hisler, yaşananlar, anlar… İşte bunlar önemliydi. Yolculuk, bir başlangıç ve bitiş değildi. O, insanın kendisiyle yaptığı bir yüzleşmeydi. Kimse ne kadar yol alırsa alsın, bazen kaybolduğunda kendini en çok bulur.
Buna karar verdim: Kilis, bir varış noktası değil, bir başlangıçtı. O yol, sonunda içimdeki kaybolan gençliği ve umut ışığını bulduğum yoldur.
—
Sonuç olarak, Gaziantep ile Kilis arasındaki mesafeyi belki de kilometreyle ölçmek yanlış olurdu. Çünkü gerçek mesafe, her yolculukta olduğu gibi, duygusal bir yolculuktur. Gaziantep’ten Kilis’e kadar geçen mesafe, sadece bir yön olabilirdi, ama yolculuk, bir insanın ruhunda ne kadar değişim yaşadığını gösterecek kadar büyüktü.